VERSLAG VAN DE VERENIGDE STATEN DELEGATIE OP DE DERDE GLOBAL top voor ministeries en departementen VAN DE VREDE
21 september-03 oktober 2007

In september 2007 heeft de Global Alliance for ministeries en departementen van de Vrede hield haar derde Global Summit. Het algemene doel van het Global topconferenties is om een ​​wereldwijde beweging voor ministeries en diensten van vrede, waaronder de overheid maatschappelijke organisaties partnerschappen voor vredesopbouw te bouwen, door het ondersteunen van bestaande land-campagnes en inspirerende nieuwe informatie, updates, het delen van ervaringen, en trainingen.

De Global Alliance is een netwerk van activisten en de overheid en maatschappelijke organisaties in landen over de hele wereld die werken voor de vestiging van ministeries en departementen van vrede die weerspiegelen en ondersteunen een cultuur van vrede.

De Global Alliance (www.mfp-dop.org) begon in oktober 2005 in Londen, in het First People's
Top voor afdelingen van de Vrede, die werd bijgewoond door veertig mensen uit een tiental landen.
De jonge Global Alliance bijeengeroepen, zijn tweede People's Summit acht maanden later in
Victoria, British Columbia. De Victoria-top werd bijgewoond door 60 mensen uit 18 landen
en afgesloten met een internationaal panel van parlementariërs en serie workshops dat het
ondergebracht bij de Eerste Wereldoorlog Peace Forum in Vancouver.

De Japan-top werd georganiseerd door Japan United for Ministerie van Vrede (JUMP) en vond plaats in
Kisarazu. Het programma bestond uit landenrapporten, trainingen, en organisatorische planning
workshops, en een reeks van JUMP georganiseerde persconferenties, symposia en andere outreach
activiteiten in Tokyo, Kyoto, Hiroshima, Nagasaki en Okinawa.

Top-conferentie in Kisarazu, 21-25 september

Ongeveer 50 civil society activisten en regeringsfunctionarissen uit 21 landen en 6 continenten -
veel uit ontwikkelingslanden aanwezig voor de eerste keer - een reis naar Japan voor de top.
Ongeveer de helft van de afgevaardigden ook deel aan het publieksbereik tour naar Tokyo, Kyoto,
Hiroshima, Nagasaki en Okinawa.

Top afgevaardigden kwamen uit Australië, Brazilië, Canada, China, Costa Rica, India, Israël, Italië,
Japan (host), Nepal, Nieuw-Zeeland, Pakistan, Palestina, Filippijnen, Roemenië, Rwanda, Senegal,
Zuid-Afrika, Oeganda, Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten. Afgevaardigden van Kameroen,
Ghana, Irak en Sierra Leone werden geweigerd visa door de Japanse regering en werden dus
niet in staat om aanwezig te zijn.

De VS-delegatie was samengesteld uit:

• Julia Simon-Mishel, Operations Director van de Student Peace Alliance
• Dot Maver, uitvoerend directeur van het Peace Alliance
• Anne Creter, New Jersey State coördinator voor het Department of Peace Campaign and Peace Alliance Foundation liaison aan de Verenigde Naties
• Mike Abkin, Speciale Projecten coördinator van het Peace Alliance
• Aaron Voldman, nationaal directeur van de Student Peace Alliance
• Maggi Koren, teamleider van de afdeling van de Vrede Campagne in Congressional District van Californië 1.

Spreken met een stem, terwijl met uiteenlopende culturen, naties, leeftijden en talen, de top van de deelnemers een beroep op landen over de hele wereld om overheidsstructuren vast te stellen hand in hand samen met particuliere organisaties te voorkomen en geweld te verminderen over de hele wereld. De afgevaardigden ook wel op de bestaande regeringen om geweld te voorkomen en geweldloze conflictoplossing een nationale prioriteit te maken.

De top geopend op 21 september, de Internationale Dag van de Vrede, met een Celebration Concert dat muzikale cultuur van Japan en haar vrede grondwet gemarkeerd. In haar openingstoespraak, Dot Maver verwezen naar artikel 9 van de Japanse grondwet bij het herinneren van de menigte die in Japan is een van de twee landen met een vrede grondwet. Artikel 9 afstand doet van oorlog en verbiedt een Japanse staand leger buiten haar grenzen. Maver merkte verder op dat, "Japan is een van de slechts zeven landen van de 192 sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog, die niet is gegaan naar de oorlog. Ik wens elk land had een artikel 9. "

De top featured inspirerende toespraken, verslagen uit elk land over de status van zijn campagne, en praktische trainingen in het organiseren van de basis, het mobiliseren van jongeren, geweldloze communicatie, vredesopbouw en Gandhi's geweldloosheid, en de verantwoordelijkheden en activiteiten van een ministerie of afdeling van de vrede. En, natuurlijk, zang en dans openen en sluiten elke dag, met afgevaardigden onderwijs de groep liederen en dansen uit hun thuisland.

Opmerkelijke uitkomsten van de top opgenomen:

• De evolutie van de structuur van de Global Alliance voor een organische, opkomende, zelf-organiserende, egalitaire netwerk van individuen en organisaties die de vestiging van ministeries en departementen van de vrede steunen in landen over de hele wereld.
• De vorming en de lancering van de Afrikaanse Alliantie voor Vrede, wiens visie is tot het creëren van een cultuur van vrede en geweldloosheid te ondersteunen in alle Afrikaanse landen, waaronder oproepen tot structuren in de overheid en het maatschappelijk middenveld een cultuur van vrede te steunen.
• De versnelde groei van de wereldwijde jeugdbeweging voor een cultuur van vrede en ministeries en departementen van de vrede, zowel op de top in Kisarazu en in de stad na stad tijdens het openbaar van de top bereik tour.
• De uitbreiding van de Global Alliance netwerk van deelnemers uit ruim 30 landen.
• De beslissing om de vierde Global Summit in Australië in 2008 en de vijfde Global Summit in Costa Rica in 2009 te houden.

Top Outreach in Tokio, 26 september

Naar aanleiding van de top, de afgevaardigden deelgenomen aan een congres briefing en persconferentie in de Japanse Diet (het parlement). Zes leden van zowel de bovenste en onderste huizen van het dieet volgde, samen met journalisten van twee Japanse nieuwsorganisaties. Meer dan een van de wetgevers huidige steun uitgesproken voor het concept van een ministerie van vrede voor Japan. Een van hen was senator Shokichi Kina van Okinawa, die tegenover de VS-delegatie dat, "De Verenigde Staten Japan vrede, economie en politiek gegeven. Japan heeft weer de economie en politiek tot de VS, maar geen vrede nog niet. Het is tijd om rust nu terug te keren naar de VS. "

Een openbaar symposium werd gehouden die avond op de Olympische Jeugd Center, waar Summit afgevaardigden
gepresenteerd perspectieven op de Global Alliance en de top van de prestaties. Afgevaardigden

Gershon Baskin van Israël en Zoughbi Zoughbi van Palestina gezamenlijk lezen van de top van Communique, en de Amerikaanse afgevaardigden Aaron Voldman en Julia Simon-Mishel energie de jeugd aanwezig zijn met hun presentatie over de wereldwijde jeugdbeweging.

Top Outreach in Kyoto, September 27

Uit Tokyo, ongeveer de helft van de top deelnemers nam de bullet train om deel te nemen in het publieksbereik evenementen georganiseerd door lokale activisten in Kyoto, Hiroshima, en Nagasaki.

Het bezoek aan Kyoto gekenmerkt door een bus tour door de stad, met haltes aan Paleis van de Keizer en de Gouden Tempel en de liquidatie op de Kyoto Museum for World Peace aan de Ritsumeikan University. Na het diner op de campus student kantine, was het terug naar het museum voor een symposium over de mondiale beweging voor ministeries en departementen van de vrede, wat resulteert in de uitwisseling van contactgegevens met de vele jongeren in opkomst voor zowel de mondiale jeugdbeweging en de VS Student Peace Alliance. Zoals een "traditie" op top optredens langs de weg te worden, de avond afgesloten met liederen, dansen, en de kringen van de vrede.

Top Outreach in Hiroshima, 28 tot 29 september

Het eerste bezoek in Hiroshima, rechts af de trein, werd een presentatie door Toshié Une, een 89-jarige hibakusha (atoombom overlevende). Ze was 27 jaar oud toen de bom was gevallen. Dit kleine, expressieve bundel van energie vertelde haar gruwelijke verhaal, inclusief monsters van de soorten grassen en onkruid moesten ze eten in de dagen en weken na de bombardementen, en liet iedereen betoverd en emotioneel uitgeput. In antwoord op een vraag van Aaron, wiens familie leed in de Holocaust in Europa, over hoe ze zich voelde spreken Amerikanen, legde ze uit dat ze niet ziek wordt of wrok jegens Amerikanen havens, omdat we moeten vrede hebben, en om vrede te hebben moeten we hebben verzoening en verzoening moeten we vergeving hebben in ons hart hebben. Zingen en dansen gesloten de presentatie.

De volgende dag presenteerde een caleidoscoop van diep ontnuchterende ervaringen:

• De Hall of Remembrance, waar de namen en foto's van de 140.000 atoombom slachtoffers worden samen vastgelegd met een 360 ° panorama van de stad en de wijken gezien vanuit de hypocentrum van de explosie
• Het luiden van de Peace Bell
• The Children's Monument, met zijn duizenden origami kraanvogels van de vrede
• De Vrede Dome, het overblijfsel van een koepel gebouw als het bleef na de explosie, 600 meter van het hypocentrum
• The Eternal Flame, een monument bestendigen enkele van de vlammen die in de stad woedde na de explosie, een stukje van die vlam was in 2005 teruggekeerd naar Trinity, de testlocatie in de buurt van Alamogordo, New Mexico, waar de eerste atoombom tot ontploffing 60 jaar eerder
• The Peace Museum, met zijn memorabilia van de brieven en documenten mee die de voorboden en de planning van de atoombom te laten vallen en overblijfselen van de bombardementen Hiroshima zelf, met inbegrip van de kleine, verkoolde driewieler van een drie jaar oude jongen gevangen in de explosie
• Op de trappen buiten het museum, de 11-jarige Amerikaanse jongen, die net verlaten van de tentoonstelling, snikken oncontroleerbaar, toen hem gevraagd of hij pijn, hij antwoordde: "Ik voel me zo beschaamd."
• De top Symposium, waar Hiroshima burgemeester Tadatoshi Akiba sprak en beloofde te overwegen goedkeuring van het idee van de ministeries en departementen van vrede in de nationale regeringen over de hele wereld, hij is ook voorzitter van Mayors for Peace, waarvan rooster van de leden staat nu op 1.793 steden in 122 landen
• Het diner receptie van het Aster Plaza Hiroshima Youth House, met:
  • Een overvloed van heerlijke zelfgemaakte Japans eten verzorgd door moeders van Hiroshima
  • Dot het lezen van een zeer geschikt gedicht van de Britse dichter Edmund Blunden over Hiroshima, dat werd gepost op de muur buiten de kamer
  • Iedereen - bezoekers en gastheren gelijk - het hebben van een kans om vanuit het hart te spreken over de Hiroshima ervaring
  • Het besef dat onze vaders en grootvaders elkaar en dat onze generatie is nu genezen en samen werken aan een cultuur van vrede gevochten.

Top Outreach in Nagasaki, 30 september

Een tweede atoombom stad, een tweede hibakusha. Sakué Shimohira, nu 72, de top van de bezoekers tot tranen toe bewogen met haar verhaal van de nucleaire overleven op de leeftijd van 10, en die van haar zus, die, probeer ze

misschien om te leven in het belang van allen die waren gestorven, kon niet meer staan ​​van de pijn van haar vele straling veroorzaakte wonden, kwalen, en misvormingen en een paar jaar na dat augustus 1945 's morgens, wierp zich voor een trein.

De volgende was een tour van Nagasaki's hypocentrum gelegen Peace Park en een bezoek aan de Atomic Bomb Museum, dat in 1996 geopend als een testament voor 74.000 van de stad atoombom slachtoffers en om
vrede.

Die avond, een ander openbaar Symposium, met de volgende bemonstering van beelden:

• Onder de honderd of zo aanwezigen was een Iraakse arts van Basra, die al enige tijd in Japan het bestuderen van diagnose en behandeling van de effecten van straling - als gevolg van de epidemie van dergelijke gevallen in zijn stad als gevolg van de Verenigde Staten gebruik van verarmd uranium in de ordonnantie het is ontploft in zijn regio van Irak.
• Het symposium werd gedekt door een televisieploeg van NBC - de Nagasaki Broadcasting Company - die na afloop geïnterviewd Dot uitgebreid met een aantal harde vragen over het beleid van de VS en acties over de hele wereld.
• Aan het einde van het symposium, was een jonge vrouw vredesactivist uit het publiek genoeg geïnspireerd door berichten over de Amerikaanse basis Ministerie van Vrede Campagne tegen Maggi en Anne aanpak om meer te weten over.

Het symposium werd gevolgd door een diner in een traditioneel Japans restaurant. Verschillende Japanse college jeugd in deelname aan het diner verteld hebben, en las een verklaring over hun lopende campagne, die zij waren begonnen op de middelbare school, om de wereld wakker te worden en een einde te maken aan het gebruik van verarmd uranium in wapens slagveld . Aaron en Julia naar huis waren teruggekeerd uit Hiroshima (kon niet missen meer school!), Maar de contactgegevens van deze jongeren werd verzameld en doorgegeven aan hen. Hibakusha Shimohira-san ook aanwezig bij de diner en zich in de top groep van-nu gerenommeerde zang en dans van de vrede.

Top Outreach in Okinawa, 01-03 oktober

Okinawa is Japan's Hawaii - een plek voor de winter subtropische vakantie op het strand. Met de Oost-Chinese Zee in het westen en de Stille Oceaan in het oosten, is Okinawa strategisch gelegen op een zwaartepunt van het vasteland van Japan, Korea, China, Taiwan en de Filippijnen. Het is dus ook "home" naar meer dan 40.000 Amerikaanse troepen, met het Leger, Marine, Luchtmacht en Marine Corps bases die 20 procent van het land van het eiland bevindt.

Bij de landing, dat helder, duidelijk, zwoele maandag ochtend op de luchthaven van Naha na een een uur durende vlucht van Nagasaki, de zeven resterende onverschrokken Summiteers (foto links) onmiddellijk werden gescheiden van hun bagage door hun gastheren Okinawa. De koffers werden direct naar het hotel, waar ze zouden blijven tot ontmoeting met hun baasjes laat die nacht. De Summiteers, ondertussen, opgestapeld met hun gastheren in twee busjes naar een twee-en-een-halve dag rust tour van het eiland te beginnen.

De diepe ervaringen van lichaam, geest, hart en ziel over die dag, inclusief inzicht in de
de inheemse Okinawa filosofie van het leven en vrede, kan het best worden verteld door middel van een caleidoscopische collage:

• De eerste dagen tour van het zuidelijke deel van het eiland, met een stop in Itoman voor de lunch in een vrouwen-coöperatie restaurant, naast een traditionele open-air-markt en achter een ander restaurant genaamd de "Vrede Restaurant." Deelnemen aan de groep voor de lunch gelegen was een junior high school jongens 'badminton team proberen hun Engels met Dot.
• Bezoek aan een van de oude gusks van de Ryukyu-eilanden, de keten van eilanden, waarvan de Okinawa eilanden deel uitmaken. "Gusk" wordt vertaald als "kasteel", maar is meer als een afgelegen gebied omringd door muren van steen en met een aantal van de voorouderlijke heiligdommen van steen gebouwd.
• Bezoek aan een strand waar botten werden gevonden dit te suggereren als een site van de landing van de eerste mensen om te komen tot de Ryukyus 18.000 jaar geleden.
  • Okinawanen uitzicht op de oceaan als een connector verenigt landen en mensen, in tegenstelling tot de traditionele westerse blik van oceanen als separatoren en beschermers van anderen
• Bezoek aan het Peace Memorial Park en de Hoeksteen van de Vrede, ter herdenking van de 100-dagen Slag om Okinawa in het voorjaar van 1945.
  • De hoeksteen van de Vrede bevat een centrale fontein die een zuil die een eeuwige vlam van Vrede omringt.
  • De fontein De wateren zijn bedoeld als rimpelingen van de vrede morsen over de zijkanten en projecteren in een richting over de kliffen en uit over de zee naar sites van andere Tweede Wereldoorlog veldslagen en huidige en toekomstige conflicten
  • In de andere richting, de rimpelingen van de vrede vloeien over het plein en over een halfronde serie van 116 granieten monument muren die zijn ingeschreven de namen van alle 240.000 mensen die hun leven verloren in de Slag om Okinawa - 149000 Okinawa burgers, 77 duizend Japanse soldaten en 14.000 Amerikaanse soldaten. Ja, de Amerikaanse levens verloren er herdacht, ook.
• Afsluiting van de eerste dag op een beurs diner met ongeveer 30 lokale JUMP-leden en andere vredesactivisten.
  • Een spread van traditionele voedingsmiddelen, gegeten van bladeren gevormd in kommen en het gebruik van eetstokjes ouderwets uit bamboe takjes.
  • De 100-jarige man dansen een krachtige traditionele dans in volledige native kostuum (foto rechts), die:
    • Verklaarde Anne om een ​​mama-san
    • Werd vergezeld door Mike in de dans
    • Daarna veranderde uit zijn kostuum, trok een helm, en vloog weg op zijn motor.
  • Een voor een iedereen te delen introducties, wat vrede betekent, en wat het betekende om daar samen op dat moment.
  • Het leren van twee traditionele Okinawaanse zinsneden die hun filosofie van het leven te tonen:
    • Nuchi doen Takara ("Het leven is een schat")
    • Ichari ba Chode ("Zodra we ontmoeten, we zijn vrienden, broeders en zusters").
• Dag 2 begon met een drie uur rijden naar het noordelijke uiteinde van Okinawa en bezoek aan de laatste subtropische regenwoud op het eiland, vlakbij het dorp Takaé en haar bevolking van 140.
  • Voor de maand, hebben de mensen van Takaé is het nemen van verschuivingen op een 24-uren kijken op twee buitenposten die zij hebben opgezet op poorten van de US Marine Corps jungle training plek in het bos.
    • Hun voornemen (met succes tot nu toe) is het tot bouwmachines blokkeren van het invoeren verschillende heliplatforms gepland voor dat gebied te bouwen.
    • De zorg is niet zozeer tegen de militaire per se, maar eerder dat deze heliplatforms en de daarmee gepaard gaande toename van de militaire activiteit zal de toch al bedreigde soorten woonachtig in het bos bedreigen - en de heiligheid van een ecosysteem ze zijn leven in harmonie met de sinds de oudheid .
  • Een marinier bouwkundig ingenieur reed tot aan de poort en was bezig met vriendschappelijk gesprek door de groep van vredesactivisten die hij onverwacht gevonden op de weg staan. Hij uitte zijn vreugde op en de beste wensen voor hun zaak voor de vrede, zei hij gediend in Irak vóór hun komst naar Okinawa en wilde naar huis te gaan naar zijn familie.
  • Uit een over het hoofd met een panoramisch uitzicht op het bos, werd duidelijk waarom het vertrouwelijk werd genoemd door de bezoekers "de broccoli bos."
• Twee uur rijden, op de manier waarop het eten van lunch voorzien in composteerbare bento dozen - aan de Pacifische kust stad Henoko en nog een kampement van de lokale burgers op nog een andere ecologie behoud missie naast nog een US Marine Corps Air Station.
  • Mariniers van plan om de baai te vullen voor twee nieuwe start-en landingsbanen - precies in het midden van de voeding gronden voor de weinige resterende bedreigde dugong (zeekoe).
  • De internationale Greenpeace-schip Esperanza voor anker kust, de bemanning is er ter ondersteuning van het Greenpeace Japan activisten en lokale burgers.
  • Trok reddingsvesten en bevochtigbare kleding, en voegde zich bij Greenpeace in rubber opblaasbare rubberboten, stuiteren over de baai voor het USMC lucht station naar een vuurtoren eiland, en klom naar een piek naar het getroffen gebied te bekijken.
  • Mariniers beweren dat de 1965 milieueffectrapport voldoende is en hen in staat stelt overgaan tot, de lokale gemeenschap en bezoekers het gevoel een nieuwe is de naam en, in ieder geval, overzeese alle Amerikaanse militaire bouwprojecten moeten zich houden aan de VS bescherming van het milieu en de effectbeoordeling eisen.
• Mad Dash om Ryukyu University om te kleden in de tijd om deel te nemen aan een openbaar symposium:
  • Voorafgegaan door een taiko drummen concert (foto rechts)
  • Stip op het paneel met Yumi en twee Japanse vrede en ecologie experts
  • Drie vragen aan bod: Wat betekent vrede voor jou? Wat kan ieder van ons doen om te helpen brengen? Welke soorten samenwerkingsverbanden zijn nodig of vrede.
  • Gevolgd door een fantastisch eten gevulde fête en uitgeput terug te keren naar het hotel
• Dag 3 meebrengt laden bagage en een meer bezoek voor de post voor de luchthaven:
  • Kyoto Park, een gedenkteken van de vrede in de Japanse soldaten uit het Kyoto-gebied, die stierf in de Slag om Okinawa
  • Van daar, een panoramisch uitzicht over Naha en het Marine Corps Air Station ingebed in het hart van de stad Naha
  • Vliegveld afscheid en geschenken, waaronder:
    • Voorbereide speeches, in het Engels, van twee junior high school studenten over de manier waarop de top van de bezoekers zaden van vrede in hun hart geplant en hoe ze willen werken voor de vrede
    • Summiteers herkende de studenten, op hun beurt, als helden en peacebuilders
    • De begeleidende docent in tranen door.

Vooruitkijkend

De Japan-top was een keerpunt voor de Global Alliance, als deelnemers realiseerde de diepte en breedte van de mogelijkheid van ons werk intern als extern peacebuilders en als "lay" ministers en secretarissen van vrede. Er is een momentum gebouw dat ongetwijfeld zal leiden tot meer participatie en zichtbaarheid. Verder lijkt het onvermijdelijk dat we zullen blijven meer landen initiëren ministeries en departementen van de vrede als we de verschuiving van het leven in een cultuur van geweld om het leven in een cultuur van vrede te zien, en als we optreden, elk op onze eigen manier , de voorwaarden voor een cultuur van vrede.